10.08.2007 - Piątek

Rano dostałem kawę i start ok. 10. Na szczęście już nie padało, ale na nieszczęście tam gdzie chciałem pojechać czyli w kierunku Niemieckiej granicy nie dało się jechać bo był zakaz ruchu dla rowerów. Słynne holenderskie ścieżki rowerowe wcale nie przypadały mi do gustu. Zazwyczaj były wszędzie ale nie tam gdzie ja chciałem jechać. I Do tego nie było napisane dokąd prowadzą tylko miały numery. Może to i dobre, ale zdecydowanie nie dla mnie. Spotkałem małżeństwo i oni mieli wydrukowana mapkę z Internetu właśnie z tymi numerami mi mieli napisane gdzie i jakim numerem jechać. Ja pobłądziłem i nadrobiłem kilka km, ale jakoś się udało. Po za tym jeśli na chwilę zjedzie się z ścieżki to od razu trąbią jak nienormalni. Dziwne, ale kto co lubi mnie te ścieżki wcale się nie podobały. Gdyby prowadziły wszędzie gdzie się chce i były lepiej oznakowane byłoby znacznie lepiej. Jedynie niektóre miały jasno i wyraźnie napisane dokąd prowadzą. Na jednej z tych wspaniałych ścieżek spotkałem Niemca, który uciekał przed wojskiem na rowerze, jeszcze nie wiedział gdzie ale wiedział, że nie chce do wojska i ruszył w świat na rowerze. Około 15 zaczęło kropić, ale nie było źle. Jakoś udało mi się dotrzeć do Niemiec i znaleźć dworzec kolejowy. Teraz czekała mnie noc na dworcu. Było tam nawet sporo ludzi i Mc Donald. Zaszalałem i kupiłem sobie frytki posiedziałem chwilę. Później opanowałem automat do kupowania biletów co nie było łatwe. Na lekcjach niemieckiego miałem o tym specjalną lekcje, ale nie słuchałem bo kto by pomyślał, że pojadę do Niemiec i będę kupował bilety i do tego z automatu. Ale nawet tamtejsi nie do końca wiedzieli jak to działa bo dwóch kolesi powiedziało mi, że z automatu nie da się kupić biletu weekendowego i tylko na dużej stacji w kasie. Na szczęście jakaś kobieta była obeznana w temacie i mi powiedziała co i jak, ale dało się płacić tylko kartą. Na szczęście miałem. Kupiłem bilety i rozłożyłem się w kącie na podłodze jak jakiś menel. I tak do rana sobie spałem.